RSS
 

Notki z tagiem ‘obrazy’

Jarosław Kukowski

21 mar
Jarosław Kukowski ( ur. 11 kwietnia 1972 w Tczewie ) – polski malarz współczesny poruszający tematy moralne i społeczne, artysta dla wielu kontrowersyjny. Jego prace wystawiane były m.in. w Oddziale Muzeum Narodowego-Królikarni, Salonach Domu Aukcyjnego Rempex, Muzeum Galicji, Bunkrze Sztuki, Voergaard Castle, Art Expo w Nowym Jorku i wielu innych galeriach i muzeach. Większość obrazów Kukowskiego zostało skatalogowanych w albumach wydawanych przez domy aukcyjne, galerie i wydawnictwa.

Jarosław Kukowski

We wczesnym okresie twórczości klimat jego prac, uznawanych za symboliczne, przesycony jest dramatyzmem i smutkiem. Pełne bólu zdeformowane postacie ludzkie oraz mityczne stwory ukazane są na tle surrealistycznych pejzaży. Ten cykl prac zdefiniowany został przez autora jako nie-sny. W następnym okresie Kukowski zdecydowanie rozjaśnił swoją paletę. Dominującym tematem jego obrazów stały się akty, lecz nawet tu odczuwalne jest piętno rozpadu i upływającego czasu. Prace te zostały namalowane w formie fresków niszczonych przez czas i odsłaniających znajdujące się pod nimi zupełnie inne obrazy. W kolejnej fazie twórczości Kukowski nawiązał do swoich pierwszych prac, lecz mimo jaśniejszych tonacji jego obrazy stawały się coraz bardziej ironiczne i prowokacyjne. W 2001 roku część prac Kukowskiego ze względu na oburzenie publiczności została usunięta z wystawy w Galerii SD. Najważniejsze cykle jego prac to: nie-sny, sny i freski. Jest również twórcą animacji dokumentujących proces twórczy malowanych przez niego obrazów.
Jarosław Kukowski to mistrz kreowania niezwykłych przestrzeni, zamieszkiwanych przez wyidealizowane syreny i bulwiaste stwory, ale równieżpostacie symbolizujące realne osoby znane ze świata mediów lub polityki.

Jarosław Kukowski

Jego obrazy jednych oburzają,  innych zmuszają do myślenia, jednak nikogo nie pozostawiają obojętnym na niezwykłe i często prowokacyjnie przedstawione wizje artysty.

Jarosław Kukowski

Jarosław Kukowski

Jednym z wielu projektów twórczych są zegary – instalacje. Fascynacja czasem, jego przemijaniem, przybrała niezwykłe kształty, w których Artysta zawiera swe wizje.

Jarosław Kukowski

Jarosław Kukowski

Ważniejsze wystawy:

1993 – Bruwssum, the Netherlands.

1994 – Galeria „CSW Stara Łaźnia” , Gdańsk.

1994 – „N” Gallery, Starogard Gdański.

1994 – Zamek Rycerzy Zakonu Joannitów, Skarszwy.

1994 – „Plama” Gallery, Gdańsk.

1996 – SD Gallery, Warszaw.

1997 – „Miniatura” Teatr, Gdański.

1998 – Wilczeniec,Warszawa.

1998 – Muzeum Diecezjalne, Pelplin.

1998 – Adi Art Gallery, wystawa i aukcja, Łódź.

1999 – Wilczeniec, Warszawa.

2000 – Galeria SD, Warszawa.

2001 – Nationwide Antiquarianism and Contemporary Art Fairs, „BunkierSztuki” Galeria, Kraków.

2002 – „Polish Surrealists” wystawa, Panorama Patio Gallery, Warszawa.

2002 – Muzeum Narodowe, Pałac Królikarnia, wystawa finalistów „MalarstwoRoku” Konkurs, Warszawa.

2002 – ARTEXPO, Nowy Jork.

2003 – SD Gallery, Warszawa.

2003 – wystawa w salach „Rempex” Auction House, Warszawa.

2003 – Ars Nova Gallery, Łódź.

2003 – Muzeum Narodowe, Pałac Królikarnia, wystawa finalistów „Obraz Roku2002″ Konkursu, Warszawa.

2003 – Wystawa  „Nude”, Galeriaw domie aukcyjny „REMPEX”, Warszawa.

2003 – Nationwide Antiquarianism and Contemporary Art Fairs, „BunkierSztuki” Galeria, Kraków.

2004 – Galeria Program: wystawa prezentująca finalistów „Lexmark EuropeanArt Prize” Konkurs Malarski, Warszawa.

2004 – Galerie Bram, Dania.

2004 – Wystawa galerii w domu aukcyjnym „Rempex”, Warszawa.

2004 – Galerie BP , Warszawa.

2004 – Nationwide Antiquarianism and Contemporary Art Fairs, „BunkierSztuki” Galeria, Kraków.

2004 – SD Gallery, Warszawa.

2005 – Voregaard Castle, Dania.

2005 – Galeria Modern Art, Kołobrzeg.

2005 – The Turlej Foundation Gallery, Kraków.

2007 – SD Wilanów Gallery, Warszawa.

2007 – Galeria Modern Art, Kołobrzeg.

2008 – „Polish Surrealists”, SD Panorama Patio Gallery, Warszawa.

2008-  World Art Erotic Art Museum Miami USA.

2008 – Beate Ushe Erotik Museum, Berlin.

2008 – Wynwood Art District Miami, USA.

2008 – Conseil des Arts du Quebec -Montreal, Kanada.

2008 – SOHO Studios Miami, USA.

2009 – Muzeum Diecezjalne, Pelplin, Polska.

2009 – Płocka Galeria Sztuki, Płock, Polska.

2009 – Galeria ZPAP, Łódź, Polska.

2009 – WSC Miami , USA.

2009 – BOXeight Studios & Gallery, Los Angeles , USA.

2010 – California Modern Art Gallery, San Francisco , USA.

2011 – Muzeum Miejskie Wrocławia, Wrocław.

2011 – ZACHĘTA Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa.

2012 – Millenium Hall, Rzeszów.

2012 – Galeria Sztuki Współczesnej, Kołobrzeg.

2012 – Beskidzka Galeria Sztuki, Szczyrk.

2012 – Galeria Sztuki Współczesnej, Włocławek.

2012 – Galeria Sztuki Współczesnej BWA, Katowice.

2012 – „Geysers of Subconsciousness 8″ Moskwa, Rosja.

Jarosław Kukowski ceny obrazów

 

Rafał Olbiński

15 mar

Rafał Olbiński, poprzednie nazwisko - Józef Rafał Feliks Chałupka ( ur. 21 lutego 1943 w Kielcach ) – polski malarz, grafik i twórca plakatów.

Syn Józefa i Janiny Chałupków, urodził się jako najstarszy z siedmiorga rodzeństwa. Jest absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. Po szkole średniej podjął naukę na Politechnice Warszawskiej, którą ukończył w 1969, uzyskując dyplom na Wydziale Architektury. Po studiach zajął się grafiką, współpracując z czasopismem „Jazz Forum”. W 1981 wyjechał do Paryża, skąd rok później wyemigrował na stałe do Nowego Jorku. W 1985 podjął pracę jako wykładowca w nowojorskiej School of Visual Arts.

Prace Rafała Olbińskiego są eksponowane zarówno w licznych galeriach i muzeach, tj. Biblioteka Kongresu, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Toyamie i Carnegie Foundation w Nowym Jorku, Muzeum Plakatu w Wilanowie. Są także gromadzone przez prywatnych kolekcjonerów na całym świecie. Rafał Olbiński prowadzi także współpracę z pismami, tj. „The New York Times”, „Newsweek”, „BusinessWeek” czy „Der Spiegel”. W Polsce zajmował się m.in. projektowaniem okładek płyt, np. Krzysztofa Klenczona Powiedz stary gdzieś ty był (Pronit SX 1614) i Breakoutu Żagiel Ziemi (Pronit SX 1821).Od 1997 do 2003 regularnie tworzył też okładki polskiego miesięcznika psychologicznego „Charaktery” i był współtwórcą wizerunku graficznego pisma.

Jego twórczość jest szeroko nagradzana na wielu konkursach międzynarodowych. W 1995 otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie „New York City Capital of the World” – na plakat promujący Nowy Jork jako stolicę świata. W 1994 został laureatem tzw. Międzynarodowego Oskara za najbardziej niezapomniany plakat na świecie w konkursie „Prix Savignac” w Paryżu, a w 1976 pierwszej nagrody w konkursie Instytutu Praw Człowieka w Strasburgu. Do połowy lat 90. zgromadził około 100 nagród.

Postanowieniem z 24 kwietnia 2012, za wybitne zasługi dla polskiej i światowej kultury, za osiągnięcia w pracy twórczej i artystycznej, został przez prezydenta Bronisława Komorowskiego odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. Uroczystość uhonorowania odbyła się 3 maja 2012.

Artysta zdobył wiele prestiżowych nagród.

  • 1976 – I nagroda w konkursie Instytutu Praw Człowieka w Strasburgu
  • 1994 – Międzynarodowy Oskar za najbardziej niezapomniany plakat na świecie w konkursie „Prix Savignac” w Paryżu
  • 1995 – I nagroda w konkursie „New York City Capital of the World”
  • 2005 – Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
  • Złoty i srebrny medal Art Directors Club of New York
  • Złoty i srebrny medal Society of Illustrators in New York
  • Rafał Olbiński ceny obrazów   Rafał Olbiński
 

Zdzisław Beksiński

01 mar

Zdzisław Beksiński ( ur. 24 lutego 1929 roku w Sanoku ) – polski malarz, rzeźbiarz, fotograf, rysownik i artysta posługujący się grafiką komputerową. Jako młody artysta zajmował się fotografią, wygrywając szereg konkursów międzynarodowych. Dziś Beksiński jest rzadziej kojarzony z czarno-białymi zdjęciami, jednak to właśnie od nich zaczął swoją karierę. Jego fotografie przedstawiały ludzkie postacie, często w niecodziennych pozach; skulone, jakby zalęknione modelki były owinięte sznurkami, ich ciała były zdeformowane lub tak skadrowane, że było widać tylko ich fragmenty.

Następną formą wyrazu była dla młodego Beksińskiego rzeźba. Była to rzeźba czysto abstrakcyjna, wykonywana głównie z metalu, drutu i blachy. Powstały wówczas reliefy i maski, które można zobaczyć w Muzeum we Wrocławiu.

Po pewnym czasie Beksiński przeszedł jednak do następnej formy wyrazu, jaką był rysunek. Jego rysunki były najpierw na pół abstrakcyjne. Potem przeszedł do czystej figuracji o pełnej erotyki, sadyzmu i masochizmu atmosferze. Beksiński w swych rysunkach „pastwił” się nad żywą osobą, deformując jej ciało i ukazując ją często w trakcie kopulacji, związaną i zniewoloną. Bardzo częstym motywem był mały, związany chłopiec, wpatrzony w seks bijącej go szpicrutą półnagiej kobiety. Te rysunki w pruderyjnej Polsce Ludowej nie mogły być pokazywane inaczej niż na specjalnych pokazach dla „wtajemniczonych”. Przez wiele lat potem Beksiński nie rysował i do rysunku powrócił dopiero pod koniec życia.

Około 1964 roku zaczął malować. Zdecydowanie zerwał wówczas z awangardą i w pełni oddał się malarstwu fantastycznemu, wizjonerskiemu, figuratywnemu, starannie malowanemu farbą olejną na płycie pilśniowej. Nigdy nie dawał swoim obrazom tytułów, uznając, że każdy widz może je interpretować w dowolny sposób. Pierwszy okres tego malarstwa, pod wpływem mistycyzmu wschodniego, któremu wówczas Beksiński hołdował, był pełen symboli, tajemniczych treści i katastroficznej, pełnej grozy atmosfery.

Grafiką komputerową artysta zainteresował się końcem lat 90., co stanowiło swego rodzaju powrót do twórczości fotograficznej. Pierwsze realizacje uzyskane przy współpracy z komputerem, w pewien sposób nawiązują  do fotomontaży z lat 50. Po kilkudziesięciu latach Beksiński ponownie tworzy kompozycje – collages fotograficzne, korzystając z własnych oraz cudzych zdjęć – tym razem wprowadzanych w komputer przy pomocy skanera, następnie kompilowanych i przetwarzanych. Powstałe w ten sposób wizje zbliżone są do realizacji malarskich okresu fantastycznego, w których dominuje nierealna,  metafizyczna przestrzeń budowana przy pomocy realistycznego światłocienia.

Drugim, obok pejzażu, motywem przewodnim prac komputerowych jest dalece przetworzona postać ludzka lub sama  głowa. Dalece posunięta komputerowa modyfikacja najczęściej uniemożliwia zidentyfikowanie utrwalonego na wyjściowym zdjęciu modela. Najlepszym uzasadnieniem wyboru kreacji artystycznej, jakim jest grafika komputerowa, są słowa samego artysty wypowiedziane w 1998 roku: Jest w tej pracy pewne odświeżenie umysłu, spojrzenie z zupełnie innej strony niż przy malowaniu. Bawiąc się tymi programami mogę stworzyć sztuczną rzeczywistość pod dowolnym kątem i w cudzysłowie „sfotografować” ją, co będzie ostatecznym efektem kreacji. Po pewnym czasie i  ten sposób tworzenia kompozycji mu nie wystarczał. Wciąż niezaspokojona potrzeba poszukiwania ciągle nowych rozwiązań plastycznych oraz sposobów ich realizowania, skłoniła artystę do wprowadzenia do swych komputerowych eksperymentów klasycznego rysunku, stanowiącego punkt wyjścia późniejszych modyfikacji komputerowych. Uzyskana w ten sposób kompozycja jest tak mocno przetworzona, że w całości wywołuje wrażenie rysunku odręcznego. W rysunkach modyfikowanych komputerowo, gdzie główne motywy tematyczne pozostają bez zmian, przeważają czarno-białe realizacje.

Zdzisław Beksiński ceny obrazów   Zdzisław Beksiński ceny obrazów